Sappemeer herdenkt oorlogsslachtoffers

In Sappemeer is maandagavond de Dodenherdenking gehouden. Tientallen inwoners liepen een stille tocht van de RK-kerk naar het Margrietpark. Na klokgelui en twee minuten stilte volgden kransleggingen en een gedicht van leerlingen.

Raadslid Marjolein Vulpes benadrukte dat de oorlog ook in Sappemeer diepe sporen heeft nagelaten en dat vrijheid blijvende aandacht vraagt.

Dodenherdenking Sappemeer.

Sappemeer – In Sappemeer is maandagavond stilgestaan bij de slachtoffers van oorlog en geweld. Bij de RK-kerk verzamelden zich tientallen inwoners voor de jaarlijkse Dodenherdenking, die via een stille tocht eindigde bij de gedenknaald in het Margrietpark.

Voorafgaand aan de tocht was de kerk open voor bezoekers. Mensen staken een kaarsje aan of zochten in stilte een moment van bezinning. Om 19.40 uur begonnen de klokken te luiden en vertrok de stoet richting het park. Daar aangekomen werd het kort voor acht uur steeds stiller. Na een trompetsignaal en acht klokslagen volgden om 20.00 uur de twee minuten stilte. Aansluitend klonk het Wilhelmus, gespeeld door het Christelijk Fanfarekorps Juliana. Raadslid Marjolein Vulpes legde samen met leerlingen van OBS ’t Heidemeer een krans. De leerlingen droegen ook een gedicht voor.

Verhalen van dichtbij

In haar toespraak bracht Vulpes de oorlog nadrukkelijk dichtbij huis. Ze sprak over inwoners van Sappemeer die tijdens de Tweede Wereldoorlog werden weggevoerd en niet terugkeerden.

“Juist hier, waar leven begon, staan we stil bij mensen van wie het leven werd afgenomen,” zei ze.

Ze noemde onder meer Obbe Leininga en de familie Simons, inwoners uit het dorp die werden vermoord in vernietigingskampen. Ook het verhaal van een jonge baby die de oorlog niet overleefde, maakte zichtbaar hoe dichtbij het leed kwam.

Volgens Vulpes gaat herdenken verder dan terugkijken. Ze waarschuwde dat uitsluiting en onverschilligheid vaak klein beginnen. “Het begint nooit groot. Het begint klein.”

Vrijheid vraagt om aandacht

Met verwijzingen naar de huidige tijd benadrukte ze dat vrijheid niet vanzelfsprekend is. “Vrijheid is iets wat we elke dag opnieuw moeten beschermen,” aldus Vulpes.

Na de plechtigheid was er ruimte om bloemen te leggen bij het monument. Daarmee kwam een ingetogen en respectvolle herdenking ten einde.