Gelijk beleid voor dorpshuizen en wijkcentra

Op donderdagavond 15 januari presenteerde de gemeente een beleidskader voor dorpshuizen- en wijkcentra. De bedoeling is dat er algemene regels komen voor ondersteuning, beheer en onderhoud, want die ontbreken namelijk al sinds de gemeentelijke herindeling. Het ontbreken van gemeentelijk beleid heeft tot grote verschillen geleid tussen de afspraken die gemeente heeft met dorpshuizen en wijkcentra, met ongelijke financiële ondersteuning. Wethouder Hoesen: ‘Het is inmiddels niet meer uitlegbaar.’ De gemeente wil een transparant en rechtvaardig beleid, met ruimte voor maatwerk waar nodig.

Lang proces

Wethouder Hoesen is blij dat er eindelijk een aanzet is tot een algemeen beleid: ‘We hebben nu 25 dorpshuizen en wijkcentra en die zijn allemaal bijzonder verschillend van elkaar, qua eigenaarschap en beheer, vraagstukken op sociaal-maatschappelijk gebied en inzet van vrijwilligers.’ Vanuit de voormalige gemeenten Slochteren, Menterwolde en Hoogezand-Sappemeer bestonden al verschillen in afspraken, die de afgelopen jaren bij gebrek aan beleid verder zijn verdiept. ‘Met dit beleidsstuk proberen we dit allemaal iets meer naar elkaar toe te brengen.’

Hoewel dit beleidskader officieel geen harmonisatie mag heten, maakt het wel onderdeel uit van een overkoepelende beleidsvorming op het nieuwe gemeenteniveau. Diverse fracties gaven aan dat dit beleid te lang op zich heeft laten wachten. De gemeentelijke herindeling is inmiddels bijna acht jaar geleden en ‘gemeenten zijn onder de Wet Algemene regels herindeling (Arhi) verplicht om beleid te harmoniseren’, aldus Anja van Duren (PvdA).

Wat er verandert

De gemeente heeft gesprekken gevoerd met de betreffende dorpshuizen en wijkcentra en hun inbreng verwerkt in het voorstel. Een belangrijke wens was de komst van een centraal aanspreekpunt bij de gemeente. Deze komt in de vorm van de dorpshuizencoördinator. Die wordt dat vaste aanspreekpunt bij de gemeente en de spil binnen de gemeentelijke organisatie.

Een tweede behoefte bij de besturen waren duidelijke kaders. ‘Met welke vragen kan je bij de gemeente terecht en wat moet je zelf oplossen?’, aldus wethouder Hoesen. Hiervoor wil de gemeente voorspelbare en eerlijke afspraken. Denk bijvoorbeeld aan gelijke huren, subsidies en afspraken over onderhoud. Volgens de gemeente kan dit ertoe leiden dat sommige dorpshuizen of wijkcentra die nu veel ondersteuning ontvangen in de toekomst minder ontvangen, terwijl anderen juist meer zullen ontvangen. Wel blijft er ruimte voor maatwerk waar dit nodig is. Voor panden die niet in eigendom van de gemeente zijn komt een instandhoudingssubsidie van drieduizend euro per jaar.

Als laatste wil de gemeente waar nodig sociaal beheer toepassen. Dit betekent feitelijk dat de gemeente het beheer tijdelijk op zich neemt. Het is een laatste vangnet, bedoeld als tijdelijke ondersteuning en gericht op herstel van zelfredzaamheid. ‘Het is niet de bedoeling dat dorpshuizen afwachten tot de gemeente over de brug komt met sociaal beheer’, aldus wethouder Hoesen. Een afwegingskader voor deze inzet moet nog worden ontwikkeld.

De gemeente wil toe naar beleid dat transparant en rechtvaardig is en met ruimte voor maatwerk waar dit nodig is. Daarnaast geldt er een overgangsregeling komt per locatie.

Afspraken moet verder uitgewerkt worden

Het beleidsstuk dient als een eerste aanzet. Financiële afspraken en regels moeten nog concreet worden uitgewerkt. Deze taak komt te liggen bij de dorpshuizencoördinator.

Kosten

De gemeente vraagt de raad om jaarlijks structureel 189 duizend euro te reserveren, waarvan 39 duizend voor de instandhoudingssubsidies en 150 duizend voor mogelijk (en verwacht) extra sociaal beheer. Een extra 69 duizend euro voor de dorpshuizencoördinator verwacht de gemeente te kunnen bekostigen met externe middelen.

Planning

‘Als er bij de raadsvergadering een klap op komt, zetten we wat mij betreft meteen de vacature uit voor de dorpshuizencoördinator’, aldus wethouder Hoesen .