Joren Molter: ‘De wereld moet er iets aan hebben’

Borgercompagnie – Regisseur Joren Molter, geboren in Borgercompagnie, was gisteren aanwezig bij de vertoning van zijn nieuwe speelfilm Nuclear Boy in Cinefilmhuis Midden-Groningen. Het is zijn tweede lange speelfilm.

De film vertelt het verhaal van de 17-jarige Aike, een buitenbeentje dat hunkert naar aandacht. Die vindt hij online, waar hij zich bezighoudt met het uitvoeren van gevaarlijke natuurkundige experimenten. Volgens Molter gaat het verhaal over eenzaamheid onder jongeren. „Hij mist de connectie met zijn omgeving Hij heeft geen vrienden en zit in zijn isolement, daarom voert hij online natuurkundige proeven uit om zo zijn erkenning te krijgen waar hij zo naar hunkert. De film laat zijn obsessieve drang om gezien te worden zien, met heftige consequenties.”

Het verhaal is losjes gebaseerd op een Amerikaans voorval, waarbij een jongen in erin slaagde een werkende nucleaire kernreactor te bouwen in het schuurtje in zijn achtertuin. Molter herkent zich deels in het proces van de hoofdpersoon. „Ik was zelf ook een creatieveling met weinig aansluiting.”

Molter kijkt positief terug op de vertoning in Midden-Groningen. „Ik heb ervan genoten. Het blijft altijd spannend hoe mensen reageren.” Eerder ging de film al in première voor cast en crew in Amsterdam, waar de regisseur inmiddels woont.

Volgende week zijn er nog twee vertoningen: op dinsdag 17 februari in vanBeresteyn in Veendam om 19.30 en op woensdag 18 februari om 19.20 in het Forum in Groningen. Hier zijn nog kaarten voor beschikbaar.
Molter is daarbij telkens zelf aanwezig. „Ik geef een inleiding en doe na afloop een vraag-en-antwoordgesprek. Dan kun je ingaan op de diepere laag en uitleggen waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt.”

De regisseur had de film graag in Groningen opgenomen, maar dat lukte niet. „We kwamen nog een paar procent budget tekort. Dat is erg jammer.” Wel spelen er meerdere Groninger acteurs mee, onder wie Colin Staelens, Rutger Remkes, Joop Wittermans en Roger Goudsmit.

Molter begon al op dertienjarige leeftijd met het maken van filmpjes. „Eerst wilde ik acteur worden, maar ik kwam erachter dat ik het vertellen van het verhaal interessanter vond dan het spelen van een personage.” Op zijn achttiende ging hij naar de filmacademie, waarna hij aan de slag ging als regisseur.

Bij het maken van een film is persoonlijke urgentie voor hem essentieel. „Je bent er een paar jaar mee bezig. Het moet maatschappelijk én persoonlijk belangrijk zijn. De wereld moet er iets aan hebben.”