Prijsuitreiking voor Vrijwilligersorganisaties 2025

Op donderdag 11 december ontvingen vier vrijwilligersorganisatie een prijs vanuit de gemeente. Elk jaar reikt de gemeente prijzen uit om vrijwilligersorganisaties een hart onder de riem te steken. Dit jaar waren er in totaal 38 inzendingen. De vier winnaars waren Stichting Schuldhulpmaatje, Stichting Jeugdbuddy’s, Zwemvereniging De Watergeus en Stichting Buurtgezinnen.

Winnaars ontvingen een financiële bijdrage.

Prijsuitreiking - Schuldhulpmaatje

Op 11 december trok wethouder Offereins de gemeente in om prijzen te overhandigen aan vier vrijwilligersorganisaties. De gemeente reikte deze prijzen jaarlijks uit om vrijwilligers een hart onder de riem te steken en te ondersteunen met een financiële bijdrage.

Dit jaar waren er 38 inzendingen, waarvan vier zijn geselecteerd. Een eerste prijs en drie tweede prijzen. Daarnaast worden er op vrijdag 12 december nog vijf aanmoedigingsprijzen uitgereikt.

De winnaars van dit jaar waren Stichting Schuldhulpmaatje, Stichting Jeugdbuddy, Zwemvereniging De Watergeus en Stichting Buurtgezinnen.Wethouder Offereins: ‘We hebben ontzettend veel vrijwilligersorganisaties in de gemeente die ontzettend hun best doen voor de samenleving. Dat waarderen we als gemeente heel erg. Daarom is het ook heel mooi dat er zoveel aanmeldingen waren.’

Stichting Schuldhulpmaatje

Stichting Schuldhulpmaatje ontving de eerste prijs met duizend euro. De stichting helpt mensen met financiële problemen. Deze mensen worden gekoppeld aan een maatje die hen helpt met het op de rails krijgen van de financiën. In het gesprek wordt al snel duidelijk hoeveel mensen financiële problemen hebben en hoe divers de situaties zijn.

Schuldhulpmaatje Peter de Groot: ‘Als mensen binnen komen kan het zijn dat iemand ontzettend veel schulden heeft, het kan zijn dat iemand moeite heeft om de eindjes aan elkaar te knopen of dat iemand onder stress en druk de grip op hun financiën is kwijt geraakt. Financiële zorgen veroorzaken stress en stress veroorzaakt ziekte. Het is een sneeuwbaleffect dat ontstaat in het leven van mensen waarvan het heel mooi is als je die kan doorbreken’, aldus De Groot.

De stichting is sinds 2020 actief en groeit. Er zijn in Midden-Groningen inmiddels zeventien maatjes actief met twee coördinatoren. Zo’n veertig mensen worden ondersteund. Coördinator Louise Reeder: ‘Onze bedoeling is dat mensen uiteindelijk zelf weer achter het stuur zitten van hun financiën.’

Stichting Jeugdbuddy’s

Ook Stichting Jeugdbuddy’s ontving een prijs. Coördinator van de stichting Angela Knot: ‘Jeugdbuddy een groep vrijwilligers die jongeren met een lichte hulpvraag ondersteunt.’ Het gaat om jongeren tussen de twaalf en drieëntwintig jaar.

Knot: ‘Vaak krijgen we de vraag voor een luisterend oor. Maar ook een stuk activering. Jongeren die thuis zitten en niet weten hoe ze moeten starten met een hobby, het kiezen van sport of het leren kennen van mensen.’ De stichting zoekt een goede match voor een buddy die de jongere ondersteunt met eigen levenservaring.

Volgens jeugdbuddy Rabi Karatas werkt het ook twee kanten op. Karatas: ‘De jongere die ik ondersteun denkt soms dat zij mij alleen nodig heeft, maar ook voor mij is het leuk om te doen.’ Knot: ‘Het is een aanvulling in je leven. Het feit dat je van waarde bent in iemands leven, dat je echt iets kan bijdragen. Dat verrijkt jezelf ook.’

De stichting is actief sinds mei dit jaar. Er zijn op dit moment achttien buddy’s. Er zijn geen wachtlijsten. Jongeren die zich aanmelden kunnen dus direct gekoppeld worden aan een buddy. Afgelopen jaar zijn er elf jongeren geholpen.

Zwemvereniging De Watergeus

Zwemvereniging De Watergeus ontving ook een prijs. De vereniging biedt zwemlessen aan mensen met een beperking. Dit kan gaan om fysieke beperkingen maar ook geestelijke beperkingen. De stichting heeft afgelopen jaar het stokje overgenomen van het gehandicapten-zwemmen in zwembad De Kalkwijck, dat al eenenvijftig jaar bestaat. Voorzitter van de vereniging Harmanna Koeleman: ‘We hebben een groep van ongeveer twintig kinderen en twintig volwassenen die elke week komen zwemmen.’

Koeleman legt uit dat De Watergeus op zoek is naar meer vrijwilligers en doet graag een oproep. Volgens Koeleman vraagt het werk vooral veel geduld en rust. ‘Individuele begeleiding, stapje voor stapje, ieder op zijn eigen tempo’. Met het prijzengeld wil de stichting EHBO-cursussen geven aan de vrijwilligers, zodat de kinderen nog betere begeleiding ontvangen.

Stichting Buurtgezinnen

Tot slot ontving ook Stichting Buurtgezinnen een prijs. De stichting is landelijk actief en koppelt gezinnen aan elkaar voor ondersteuning bij de opvoeding van kinderen.

Coördinator in Midden-Groningen, Kristel de Visser: ‘Onze organisatie bestaat nu tien jaar en wij koppelen gezinnen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken aan een stabiel gezin in de buurt om zo kinderen extra aandacht te geven en ouders soms te ontlasten. Dit kan gaan om een kind dat heel graag vriendjes wil maken en sociale vaardigheden wil leren tot aan gezinnen met heel veel hulpverlening en kinderen met allerlei labels. Ook zijn er veel taalontwikkelingsvragen, bij kinderen met een migratieachtergrond of taalontwikkelingsstoornis. De hulpvraag is heel divers.’ In de gemeente Midden-Groningen is de stichting nu vijf jaar actief en zijn er veertig koppelingen gemaakt tussen gezinnen.

“Mensen denken dat ze het zelf moeten kunnen.”

De Visser ziet dat er een drempel kan zijn voor mensen om hulp  te vragen: ‘Ik denk dat er schaamte bij zit. Mensen denken dat ze het zelf moeten kunnen. Als je bijvoorbeeld moeder bent en het lukt je niet, dat is moeilijk om te zeggen. Maar eenmaal over drempel heen zie je dat het zoveel oplevert, dat er rust komt in een gezin en dat ze hun kind zien opbloeien. De onzekerheid is maar eventjes.’

Wethouder Offereins: ‘Mensen vinden het best wel ingewikkeld om hulp te vragen. Maar zodra mensen over de drempel zijn merken ze dat er in de samenleving genoeg mensen zijn die een helpende hand willen uitreiken. Doordat wij er op deze manier zichtbaarheid aan kunnen geven wordt de drempel denk ik ook verlaagd voor mensen.’

Behoefte aan gemeenschapszin

De Visser legt uit dat ze bewust inzetten op laagdrempelige zorg: ‘Onze samenleving wordt steeds individueler. Iedereen leeft voor zichzelf. Vaak zijn ouders beiden aan het werk. Kinderen gaan naar opvang of opa en oma’s. In het weekend leven we dan in ons gezinnetje. Waar we vroeger gemeenschapszin hadden is dat bijzonderder aan het worden, terwijl de behoefte er nog wel is.’